Proeven
Het belangrijkste aan het kunnen proeven van voorwerpen is het kunnen bekijken of iets eetbaar is of niet.
Deze proef is belangrijk voor ratten om te kunnen beoordelen of iets giftig, oneetbaar of ongezond is.
Ze leven over de hele wereld en er is dus niet één type eten wat ze eten, het zijn omnivoren.
Het is van levensbelang dat ratten weten wat veilig is om te eten en wat niet.
Hoe werkt het proeven?
Als een rat iets in zijn mond stopt, komen er kleine deeltjes van datgene los en die lossen op in het speeksel.
De chemicaliën die hierbij vrij komen stimuleren cellen op de tong.
Dertig tot honderd van die cellen vormen een groepje en dat groepje vormt de smaakpapil.
Smaakpapillen zijn over de hele tong te vinden.
De hele tong is gevoelig voor de 5 verschillende smaken, evenals andere gebieden in de mond.
Sommige gebieden op de tong zijn gevoeliger voor een bepaalde smaak dan andere.
Smaakpapillen onderscheidden 5 verschillende smaken:
°Zout
°Zuur
°Zoet
°Bitter
°Umami
Proeven en gedrag
Een rat kan kiezen voor veilig eten omdat zijn proefzin zijn gedrag beinvloed.
Afkeer van eten:
Een soort leergedrag waarin de rat leert van eten waar hij voorheen een slechte ervaring mee heeft gehad. (bijvoorbeeld ziekte)
Één slechte ervaring is voldoende om het dier te leren er niet meer aan te komen.
Dit is een hele handige en veilige manier van leren, want wat hem ziek maakt, kan giftig zijn.
Leren via de moeder:
Een rat zal vaak kiezen voor eten dat het al kent.
Een moeder geeft bij het zogen van haar jongen aan de jongen door wat zij eet.
De jongen kennen dit dus en zullen hier eerder weer voor kiezen.
Voedsel benodigdheden:
Een rat met een tekort aan een bepaalde voedingsstof, leert welke smaken bij die bepaalde stof horen.
Hij zal dus eerder voor smaken en voedsel kiezen die wijzen op die bepaalde voedingsstof.
Gevoel van vol zijn:
Wanneer een rat vol is heeft hij geen belangstelling meer voor bepaalde smaken.